Pets Ceng

【終極一班2 破解超時空秘密】
Q24：為何雷婷再度穿上裙子？http://channel.pixnet.net/ewon/activity/view/1837

亞瑟..

亞瑟..

เพ็ท

大東的 龍紋鏊..

ตงกับเพ็ท

น่ารักมั๊ยคะ

KO ONE ภาค2

下集預告 野蠻女友出沒請注意!

เพลงประกอบ ko one ภาค2

曾沛慈:一個人想著一個人 lyrics + pinyin (Trans into Thai)

你離開的那一天 天空有點灰
見不著你最愛的藍天
少了一個人鬥嘴
多些朋友的安慰
一切 都不是錯覺

來不及道聲感謝
故事已結尾
太多事情來不及後悔
我還有太多心願
太多夢沒有實現
桌上還留著過去的照片

我一個人的失眠  一個人的空間
一個人的想念  兩個人的畫面
是誰的眼淚是誰的憔悴
灑滿地的心碎

我一個人的冒險
一個人的座位
一個人想著一個人
眼角的淚這不是錯覺

那些年 那幾天 那一夜 都恍如昨天
這些年 這幾天 這一夜 你讓我失眠

Pinyin

Nǐ líkāi de nà yītiān tiānkōng yǒudiǎn huī
Jiàn bùzháo nǐ zuì'ài de lántiān
Shǎole yīgèrén dòuzuǐ
Duō xiē péngyǒu de ānwèi
Yīqiè dōu bùshì cuòjué

Láibují dào shēng gǎnxiè
Gùshì yǐ jiéwěi
Tài duō shìqíng láibují hòuhuǐ
Wǒ hái yǒu tài duō xīnyuàn
Tài duō mèng méiyǒu shíxiàn 
Zhuō shàng hái liúzhe guòqù de zhàopiàn

Wǒ yīgèrén de shīmián yīgèrén de kōngjiān
Yīgèrén de xiǎngniàn liǎng gè rén de huàmiàn
Shì shuí de yǎnlèi shì shuí de qiáocuì
Sǎ mǎn dì de xīn suì 

Wǒ yīgèrén de màoxiǎn
Yīgèrén de zuòwèi
Yīgèrén xiǎngzhe yīgèrén
Yǎnjiǎo de lèi zhè bùshì cuòjué

Nàxiē nián nà jǐ tiān nà yīyè dōu huǎng rú zuótiān
Zhèxiē nián zhè jǐ tiān zhè yīyè nǐ ràng wǒ shīmián

  
วันที่คุณจากไป ท้องฟ้าเป็นสีเทา
ไม่สามารถเห็นท้องฟ้าสีฟ้าที่คุณชอบที่สุด
ฉันสูญเสียใครบางคนที่ฉันสามารถหยอกล้อเล่นกัน
มีเพื่อนหลายคนปลอบใจ 
ทั้งหมดล้วนไม่ใช่ภาพลวงตา

ไม่ทันกล่าวขอบคุณ 
เรื่องราวก็จบแล้ว
มีหลายเรื่องสายเกินไปที่จะเสียใจ
ฉันยังคงมีความปรารถนามากมาย
ความฝันหลายอย่างยังไม่เป็นจริง
บนโต๊ะยังมีรูปเก่า

ฉันคนหนึ่งนอนไม่หลับ คนหนึ่งที่ว่าง (โดดเดี่ยว)
คนหนึ่งคิดถึง ภาพของเราสองคน 
น้ำตาของใคร ความปวดใจของใคร 
หัวใจแตกเป็นเสี่ยงๆบนพื้น

ฉันคนหนึ่งผจญภัย
คนหนึ่งนั่งบนที่นั่ง
คนหนึ่งกำลังคิดถึงคนหนึ่ง
น้ำตาของฉันไม่ใช่ภาพลวงตา (แปลให้สละสลวยไม่ได้แปลตรงตัวนะคะ)

ปีเหล่านั้น วันเหล่านั้น คืนนั้น ดูเหมือนเมื่อวาน
ปีเหล่านี้ วันเหล่านี้ คืนนี้ คุณทำให้ฉันนอนไม่หลับ
(ขอขอบคุณhttp://jrockbaby.blogspot.com/2013/01/lyrics.html)

อักษรไทยสมัยพ่อขุนราม

อักษรไทย
พ่อขุนรามคำแหงมหาราช ได้ทรงประดิษฐ์อักษรไทยขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1826 โดยทรงดัดแปลงมาจากอักษรขอมหวัดและอักษรไทยเดิม ซึ่งดัดแปลงมาจากอักษรมอญและคิดอักษรไทยขึ้นใหม่ให้มีสระ  และวรรณยุกต์ให้พอใช้กับภาษาไทย และทรงเรียกอักษรดังกล่าว ลายสือไทย ดังมีกล่าวในศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหงตอนหนึ่งว่า "เมื่อ ก่อนลายสือไทยนี้บ่มี 1205 ศกปีมะแม พ่อขุนรามคำแหงหาใคร่ใจในใจ แลใส่ลายสือไทยนี้ ลายสือไทยนี้จึงมีพ่อขุนรามคำแหงผู้นั้นใส่ไว้…" (ปี 1205 เป็นมหาศักราชตรงกับพุทธศักราช 1826)

ลักษณะอักษรไทยสมัยพ่อขุนรามคำแหง

1.อักษร สมัยพ่อขุนรามคำแหงดัดแปลงมาจากอักษรขอมหวัด มีดังนี้คือ ก ข ค ฆ ง จ ฉ ช ญ ฎ ฐ ณ ต ถ ท ธ น ป ผ พ ภ ม ย ร ล ว ศ ษ ส ห และได้เพิ่มพยัญชนะและวรรณยุกต์ให้พอกับภาษาไทยในสมัยนั้น ได้แก่ ฃ ฅ ซ ฎ ด บ ฝ ฟ อ และวรรณยุกต์เอก และโท
2.สระและพยัญชนะเขียนเรียงอยู่ในบรรทัดเดียวกัน และสูงเสมอกัน เขียนสระไว้หน้าพยัญชนะ ยกเว้นสระอะ   สระอาเขียนอยู่ข้างหลัง ส่วนวรรณยุกต์เขียนไว้ข้างบน
3.สระอะเมื่อมีตัวสะกด ใช้พยัญชนะซ้อนกัน เช่น น่งง (นั่ง) ขบบ (ขับ)
4.สระเอีย ใช้ ย แทน เช่น สยง (เสียง) ถ้าไม่มีตัวสะกดใช้สระอี   โดยไม่มีไม้หน้า
5.สระอัว ที่ไม่มีตัวสะกด ใช้ วว เช่น ตวว (ตัว)
6.สระอือและสระออที่ไม่มีตัวสะกด ไม่ใช้ อ เช่น ชี่ (ชื่อ) พ่ (พ่อ)
7.สระอึ ใช้สระอิและสระอีแทน เช่น ขิ๋น (ขึ้น) จี่ง (จึ่ง)
8.ตัว ม ที่เป็นตัวสะกดใช้นฤคหิต เช่น กลํ (กลม)
ฯลฯ

อักษรไทยของพ่อขุนรามคำแหง  ใช้แพร่หลายในเขตล้านนา ล้านช้าง และกรุงศรีอยุธยา  ต่อมาชาวล้านนาและชาวล้านช้างเลิกใช้อักษรไทยสมัยกรุง สุโขทัยและใช้อักษรของพวกลื้อ ซึ่งเป็นอักษรไทยพวกหนึ่งแทน     ส่วนกรุงศรีอยุธยายังคงใช้อักษรไทยและดัด แปลงแก้ไขมาเป็นระยะ ๆ จนเป็นเช่นอักษรไทยปัจจุบัน

อักษรไทยในปัจจุบัน

พยัญชนะ

พยัญชนะไทยมี 44 รูป สามารถแบ่งตามฐานที่ใช้ในการออกเสียงเป็นวรรค ดังเช่นในภาษาบาลีและสันสกฤต พร้อมแสดงชื่อเรียกในปัจจุบัน
                             วรรค กะ     -     ก ไก่     ข ไข่     ฃ ขวด*     ค ควาย     ฅ คน*     ฆ ระฆัง     ง งู
                             วรรค จะ     -     จ จาน     ฉ ฉิ่ง     ช ช้าง     ซ โซ่     ฌ เฌอ     ญ หญิง
                             วรรค ฏะ     -     ฎ ชฎา     ฏ ปฏัก     ฐ ฐาน     ฑ มณโฑ     ฒ ผู้เฒ่า     ณ เณร
                             วรรค ตะ     -     ด เด็ก     ต เต่า     ถ ถุง     ท ทหาร     ธ ธง     น หนู
                             วรรค ปะ     -     บ ใบไม้     ป ปลา     ผ ผึ้ง     ฝ ฝา     พ พาน     ฟ ฟัน     ภ สำเภา     ม ม้า
                             เศษวรรค     -     ย ยักษ์    ร เรือ    ล ลิง    ว แหวน    ศ ศาลา    ษ ฤๅษี     ส เสือ     ห หีบ     ฬ จุฬา    อ อ่าง    ฮ นกฮูก
         * เนื่องจาก ฃ และ ฅ ปัจจุบันไม่พบการใช้งาน จึงอนุโลมใช้ ข และ ค แทนในการสะกด

พยัญชนะไทยยังแบ่งออกเป็น 3 หมู่ เรียกว่า ไตรยางศ์ ประกอบด้วย
    * อักษรสูง 11 ตัว ได้แก่ ข ฃ ฉ ฐ ถ ผ ฝ ศ ษ ส ห
    * อักษรกลาง 9 ตัว ได้แก่ ก จ ฎ ฏ ด ต บ ป อ
    * อักษรต่ำ 24 ตัว ได้แก่ ค ฅ ฆ ง ช ซ ฌ ญ ฑ ฒ ณ ท ธ น พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ฬ ฮ

สระ        

สระในภาษาไทยมี 21 รูป ซึ่งรูปสระเหล่านี้จะนำไปประกอบเป็นรูปสระที่ใช้จริงอีกต่อหนึ่ง
         * ะ วิสรรชนีย์ นมนางทั้งคู่
         *  ั ไม้หันอากาศ หางกังหัน ไม้ผัด
         *  ็ ไม้ไต่คู้ ไม้ตายคู้
         * า ลากข้าง
         *  ิ พินทุ์อิ
         *  ่ ฝนทอง
         *  ํ นิคหิต นฤคหิต หยาดน้ำค้าง
         * " ฟันหนู, มูสิกทันต์
         *  ุ ตีนเหยียด ลากตีน
         *  ู ตีนคู้
         * เ ไม้หน้า
         * ใ ไม้ม้วน
         * ไ ไม้มลาย
         * โ ไม้โอ
         * อ ตัวออ
         * ย ตัวยอ
         * ว ตัววอ
         * ฤ ตัวรึ
         * ฤๅ ตัวรือ
         * ฦ ตัวลึ
         * ฦๅ ตัวลือ

วรรณยุกต์

วรรณยุกต์ในภาษาไทยมี 4 รูป 5 เสียง  คำทุกคำในภาษาไทยจะมีเสียงวรรณยุกต์เสมอ แม้ว่าจะไม่มีรูปวรรณยุกต์แสดงให้เห็นก็ตาม

รูปวรรณยุกต์

    *  ่ ไม้เอก
    *  ้ ไม้โท
    *  ๊ ไม้ตรี
    *  ๋ ไม้จัตวา

เสียงวรรณยุกต์

    * เสียงสามัญ
    * เสียงเอก
    * เสียงโท
    * เสียงตรี
    * เสียงจัตวา
 

แหล่งที่มา: sahavicha.com